Διαβήτης

Τι είναι ο διαβήτης (σακχαρώδης διαβήτης);

Οι ενεργειακές ανάγκες του ανθρώπινου οργανισμού καλύπτονται από τους υδατάνθρακες, τις πρωτεΐνες και τα λίπη των τροφών. Κατά την πέψη αυτών των θρεπτικών συστατικών απελευθερώνονται απλά σάκχαρα που ονομάζονται γλυκόζη. Η γλυκόζη είναι η σημαντικότερη πηγή θρέψης για όλα τα όργανα του σώματος. Για να μπορέσουν τα κύτταρα να αξιοποιήσουν την ενέργεια της γλυκόζης, πρέπει η γλυκόζη να εισέλθει στο εσωτερικό τους. Η ορμόνη που επιτρέπει την είσοδο της γλυκόζης στα κύτταρα και την αποθήκευσή της ως γλυκογόνο είναι η ινσουλίνη, που εκκρίνεται από το πάγκρεας.

Ο σακχαρώδης διαβήτης (Diabetes Mellitus) είναι μια νόσος που εκδηλώνεται όταν το πάγκρεας δεν παράγει επαρκή ποσότητα ινσουλίνης για τον οργανισμό ή όταν ο οργανισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικά την ινσουλίνη που παράγεται, και χαρακτηρίζεται από υψηλό σάκχαρο στο αίμα.

Η διάγνωση του διαβήτη τίθεται όταν η γλυκόζη νηστείας (η ποσότητα σακχάρου στο αίμα μετά από νηστεία 8 ωρών) είναι 126 mg/dl ή μεγαλύτερη, ή όταν η τιμή στη 2η ώρα μετά από φόρτιση με σάκχαρο (δοκιμασία ανοχής στη γλυκόζη από το στόμα/OGTT) είναι 200 mg/dl ή μεγαλύτερη, ή όταν η αιμοσφαιρίνη A1c στο αίμα (αιμοσφαιρίνη A1c: πρωτεΐνη που προκύπτει από την αλληλεπίδραση της γλυκόζης του αίματος με την αιμοσφαιρίνη των ερυθρών αιμοσφαιρίων) είναι 6,5% ή μεγαλύτερη, ή όταν σε άτομο με συμπτώματα διαβήτη η τυχαία γλυκόζη αίματος είναι 200 mg/dl ή μεγαλύτερη. Σε άτομο χωρίς συμπτώματα, ένα μεμονωμένο υψηλό αποτέλεσμα δεν αρκεί· η διάγνωση επιβεβαιώνεται με αύξηση σε δύο διαφορετικές εξετάσεις ή με επανάληψη της ίδιας εξέτασης. Κάντε κλικ για να δείτε το πακέτο διάγνωσης διαβήτη.

 

Ποιοι είναι οι τύποι του διαβήτη;

Ο διαβήτης μπορεί να εμφανιστεί με διάφορες μορφές· υπάρχουν 3 βασικοί τύποι: ο διαβήτης τύπου 1, ο διαβήτης τύπου 2 και ο διαβήτης κύησης (εγκυμοσύνης). Στον διαβήτη ο οργανισμός δεν μπορεί να παράγει ή να χρησιμοποιήσει την απαραίτητη ινσουλίνη, με αποτέλεσμα να αυξάνεται το επίπεδο γλυκόζης στο αίμα. Στον διαβήτη τύπου 1 μειώνεται η φυσική παραγωγή ινσουλίνης από τον οργανισμό. Στον διαβήτη τύπου 2 και στον διαβήτη κύησης ο οργανισμός αναπτύσσει αντίσταση στη δράση της ινσουλίνης. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις προκύπτει αύξηση του σακχάρου στο αίμα (υπεργλυκαιμία). Η μορφή του διαβήτη που δεν έχει ακόμη εκδηλωθεί πλήρως ονομάζεται λανθάνων διαβήτης ή προδιαβήτης.

 

Τι είναι ο διαβήτης τύπου 2;

Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια αρκετά συχνή κατάσταση που προκαλεί πολύ υψηλά επίπεδα σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα. Τα κύτταρα του σώματος αναπτύσσουν αντίσταση στην ινσουλίνη που παράγεται κανονικά και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν το σάκχαρο του αίματος. Η υπερβολική σωματική μάζα, ο καθιστικός τρόπος ζωής, το άγχος, το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη και η προχωρημένη ηλικία συγκαταλέγονται στις αιτίες του διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, επειδή τα συμπτώματα του διαβήτη τύπου 2 δεν κάνουν πάντα τους ανθρώπους να αισθάνονται άσχημα, μπορεί να μην γίνουν εύκολα αντιληπτά.

Εκτός από τα συνήθη συμπτώματα, όπως η υπερβολική δίψα, η συχνουρία και η κόπωση, αυξάνεται και η πιθανότητα σοβαρών προβλημάτων που αφορούν την καρδιά και τα νεύρα. Ο διαβήτης τύπου 2 είναι μια κατάσταση που επηρεάζει την καθημερινή ζωή του ατόμου εφ' όρου ζωής. Για τον έλεγχό του μπορεί να απαιτούνται αλλαγές στη διατροφή, φαρμακευτική αγωγή και τακτικοί ιατρικοί έλεγχοι.

 

Τι είναι ο διαβήτης τύπου 1;

Ο διαβήτης τύπου 1 είναι η κατάσταση κατά την οποία ο οργανισμός δεν μπορεί να παράγει επαρκή ποσότητα της ορμόνης ινσουλίνης για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Ως αποτέλεσμα, το επίπεδο σακχάρου (γλυκόζης) στο αίμα φτάνει σε πολύ υψηλές τιμές. Για τον έλεγχο της υπερβολικά αυξημένης γλυκόζης στο αίμα απαιτούνται καθημερινές ενέσεις ινσουλίνης. Ο διαβήτης τύπου 1 εμφανίζεται συνήθως σε μικρή ηλικία. Οφείλεται στο ότι το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού επιτίθεται στα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν ινσουλίνη.

Ο διαβήτης τύπου 1 μπορεί να προκαλέσει διαβητική κετοξέωση, δηλαδή ΔΚΟ (DKA). Η ΔΚΟ εμφανίζεται όταν υπάρχει σοβαρή έλλειψη ινσουλίνης στον οργανισμό. Ο οργανισμός, μη μπορώντας να χρησιμοποιήσει το σάκχαρο ως ενέργεια, αρχίζει να αξιοποιεί το αποθηκευμένο λίπος. Όταν το αποθηκευμένο λίπος χρησιμοποιείται από τον οργανισμό, αφήνει πίσω του χημικές ουσίες που ονομάζονται κετόνες. Αν η κατάσταση αυτή δεν τεθεί υπό έλεγχο, οι κετόνες συσσωρεύονται στο αίμα και αυξάνουν την οξύτητά του. Ιδίως τα παιδιά, αλλά και άτομα που αγνοούν ότι έχουν διαβήτη τύπου 1, μπορεί να μη διαγνωστούν πριν επιδεινωθεί η κατάστασή τους λόγω ΔΚΟ. Γι' αυτό είναι σημαντικό να αναγνωρίζονται έγκαιρα οι ενδείξεις και τα συμπτώματα της ΔΚΟ, ώστε να αντιμετωπιστεί γρήγορα.

Στα συμπτώματα του διαβήτη τύπου 1 προηγείται η ακούσια απώλεια βάρους. Αν ο οργανισμός δεν μπορεί να πάρει ενέργεια από τις τροφές, αρχίζει να καίει τους υπάρχοντες μύες και το λίπος για ενέργεια. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κάποιος αρχίζει να χάνει βάρος χωρίς να αλλάξει τη διατροφή και την κινητικότητά του. Οι κετόνες που παράγονται όταν ο οργανισμός καίει λίπος μπορεί να προκαλέσουν ναυτία και έμετο. Οι κετόνες μπορεί να αυξηθούν στο αίμα έως επικίνδυνα, απειλητικά για τη ζωή επίπεδα.

 

Τι είναι ο διαβήτης κύησης (εγκυμοσύνης);

Ο διαβήτης κύησης, δηλαδή ο διαβήτης στην εγκυμοσύνη (διαβήτης της εγκυμοσύνης), οφείλεται στο ότι τα κύτταρα του παγκρέατος, που πριν από την εγκυμοσύνη μπορούσαν να εκκρίνουν επαρκή ινσουλίνη, δεν μπορούν να εκκρίνουν επαρκή ινσουλίνη καθώς προχωρά η εγκυμοσύνη.

Λόγω του διαβήτη κύησης, το σάκχαρο αίματος μπορεί να αυξηθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, ακόμη και αν στο παρελθόν δεν υπήρχαν ενδείξεις διαβήτη. Η κατάσταση αυτή συνήθως υποχωρεί αυτόματα μετά το τέλος της εγκυμοσύνης. Όσες έχουν οικογενειακό ιστορικό διαβήτη, είναι άνω των 30 ετών ή έχουν υπερβολικό βάρος διατρέχουν κίνδυνο διαβήτη κατά την εγκυμοσύνη.

 

Τι είναι ο λανθάνων διαβήτης;

Υπό κανονικές συνθήκες, όταν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα ενός ατόμου είναι υψηλότερο από το φυσιολογικό αλλά δεν επαρκεί για να τεθεί διάγνωση διαβήτη, η κατάσταση αυτή ορίζεται ως λανθάνων διαβήτης ή προδιαβήτης.

Από έρευνες έχει διαπιστωθεί ότι στα άτομα με λανθάνοντα διαβήτη συνήθως εμφανίζεται διαβήτης τύπου 2 μέσα σε 10 χρόνια. Για να αποτραπεί ή να καθυστερήσει η εξέλιξη του λανθάνοντος διαβήτη σε διαβήτη τύπου 2, φαίνεται ότι η υγιεινή διατροφή και η υιοθέτηση πιο δραστήριου τρόπου ζωής είναι αποτελεσματικές μέθοδοι.

 

Ποιοι είναι οι παράγοντες κινδύνου για τον διαβήτη (σακχαρώδη διαβήτη);

1. Γενετικοί παράγοντες και οικογενειακό ιστορικό: Το οικογενειακό ιστορικό είναι σημαντικό για όλους τους τύπους διαβήτη. Ιδίως αν υπάρχει διαβήτης τύπου 1 σε συγγενείς πρώτου βαθμού, θα πρέπει να γίνεται εξέταση αίματος υπό ιατρική παρακολούθηση, χωρίς να περιμένετε κάποιο σύμπτωμα.
2. Παθήσεις που σχετίζονται με το πάγκρεας: Επειδή η ινσουλίνη εκκρίνεται από το πάγκρεας, οποιαδήποτε νόσος του παγκρέατος μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο διαβήτη. Ορισμένες σπάνιες παθήσεις μπορούν να βλάψουν το πάγκρεας και, ως εκ τούτου, να προκαλέσουν διαβήτη.
3. Παχυσαρκία: Η παχυσαρκία είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες κινδύνου για τον διαβήτη τύπου 2 και τον διαβήτη κύησης.
4. Αντίσταση στην ινσουλίνη: Στον διαβήτη τύπου 2, η αντίσταση των κυττάρων στην ινσουλίνη οδηγεί σε αύξηση του επιπέδου γλυκόζης στο αίμα.
5. Καθιστική ζωή: Ο καθιστικός τρόπος ζωής δυσχεραίνει τον έλεγχο του σωματικού βάρους και δημιουργεί κίνδυνο διαβήτη τύπου 2.
6. Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών: Το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών αυξάνει τον κίνδυνο διαβήτη τύπου 2 στις γυναίκες.
7. Ηλικία: Στον διαβήτη τύπου 2, εκτός από τον τρόπο ζωής και το βάρος του ασθενούς, σημασία έχει και η ηλικία. Καθώς με την πρόοδο της ηλικίας ο μεταβολισμός επιβραδύνεται, ο κίνδυνος διαβήτη τύπου 2 αυξάνεται έμμεσα.
8. Διαβήτης κύησης: Στις γυναίκες που είχαν διαβήτη κατά την εγκυμοσύνη, αυξάνεται ο κίνδυνος να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2 στα επόμενα χρόνια.

 

Σχετίζεται η παχυσαρκία με τον διαβήτη;

Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ του διαβήτη τύπου 2 και της παχυσαρκίας. Το 80% των ασθενών με διαβήτη τύπου 2 έχει υπερβολικό βάρος. Η αντίσταση στην ινσουλίνη, που προκαλεί λίπος στην περιοχή της μέσης, μπορεί επίσης να οδηγήσει σε διαβήτη τύπου 2. Σε αυτή την περίπτωση, ο έλεγχος του βάρους με κατάλληλη διατροφή μειώνει τα συμπτώματα και μπορεί να βελτιώσει τη γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς.

 

Παθήσεις που προκαλεί ο διαβήτης

Οι κυριότερες παθήσεις που προκαλεί ο διαβήτης είναι οι εξής:

1. Καρδιαγγειακά νοσήματα
2. Εγκεφαλικά επεισόδια
3. Βλάβη στα αγγεία των ματιών και στον αμφιβληστροειδή
4. Νεφρική ανεπάρκεια
5. Στυτική δυσλειτουργία στους άνδρες
6. Διαβητικό πόδι
7. Νοσήματα του νευρικού συστήματος

Ο διαβήτης μπορεί να προκαλέσει τις παραπάνω παθήσεις και, όταν προστεθούν οι επιπλοκές αυτών των παθήσεων, μπορεί να επηρεάσει την ποιότητα ζωής και τη σωματική ακεραιότητα του ασθενούς. Με θεραπεία υπό ιατρική παρακολούθηση, οι επιπλοκές του διαβήτη και των παθήσεων που προκαλεί μπορούν να προληφθούν ή οι επιπτώσεις τους να μειωθούν.

 

Θεραπεία του διαβήτη

Ο διαβήτης είναι χρόνια νόσος και δεν υπάρχει οριστική θεραπεία. Η θεραπεία της νόσου έχει στόχο την πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεών της και την αποτροπή της μείωσης της ποιότητας ζωής του ασθενούς. Η διατήρηση του σακχάρου αίματος εντός των φυσιολογικών ορίων είναι σημαντική για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων της νόσου.
Η ενημέρωση του ασθενούς για τον διαβήτη, ο αυτοέλεγχος του σακχάρου του, η σωστή διατροφή και η επαρκής άσκηση έχουν μεγάλη σημασία για τη μείωση του κινδύνου επιπλοκών μακροπρόθεσμα. Επιπλέον, για τη μείωση του υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου που οφείλεται στον διαβήτη, είναι απαραίτητο να μην καπνίζει ο ασθενής και να διατηρεί υπό έλεγχο την αρτηριακή πίεση και τα επίπεδα χοληστερόλης.
Η χρήση αντιδιαβητικών φαρμάκων για τον διαβήτη τύπου 2 και η θεραπεία με ινσουλίνη για τον διαβήτη τύπου 1 είναι οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τον φαρμακευτικό έλεγχο του διαβήτη.
Παρότι έχει παρατηρηθεί ότι με τη χειρουργική επέμβαση γαστρικής παράκαμψης (gastric bypass) σε διαβητικούς με παχυσαρκία τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα μπορούν να επανέλθουν στο φυσιολογικό σε ποσοστό 80% έως 100%, δεν πρόκειται για λύση που εφαρμόζεται ευρέως.

 

Πώς πρέπει να τρέφονται οι διαβητικοί;

Η διατροφή των διαβητικών ασθενών μπορεί να καταρτίζεται υπό τον έλεγχο των ιατρών τους, ανάλογα με τη γενική κατάσταση της υγείας και το βάρος του ασθενούς. Στον διαβήτη υπάρχουν τροφές που πρέπει να αποφεύγονται και τροφές που πρέπει να προτιμώνται.

 

Υδατάνθρακες

Επειδή ο διαβήτης ονομάζεται και σακχαρώδης διαβήτης, συχνά υπάρχει η εσφαλμένη αντίληψη ότι οι διαβητικοί δεν πρέπει να τρώνε σάκχαρα, δηλαδή υδατάνθρακες. Ωστόσο, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα στην κατανάλωση των σωστών υδατανθράκων. Προϊόντα όπως τα δημητριακά ολικής άλεσης, το καστανό ρύζι, η βρώμη, η κινόα και η γλυκοπατάτα είναι κατάλληλα για τη διατροφή των διαβητικών. Στη διατροφή του διαβήτη πρέπει να αποφεύγονται: τα επεξεργασμένα δημητριακά, το λευκό αλεύρι και τα προϊόντα που παρασκευάζονται με αυτό, τα συσκευασμένα προϊόντα και οι τηγανητοί υδατάνθρακες.

 

Λαχανικά

Όλα τα λαχανικά που είναι πλούσια σε φυτικές ίνες είναι κατάλληλα για τη διατροφή του διαβήτη. Κατά το μαγείρεμα των λαχανικών πρέπει να αποφεύγεται το τηγάνισμα και να χρησιμοποιούνται μέθοδοι όπως το βράσιμο στον ατμό και η ψησταριά. Τα λαχανικά με χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο, χωρίς αλάτι ή μαγειρεμένα με λίγο αλάτι είναι κατάλληλα για τη διατροφή. Συστήνονται ιδιαίτερα τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά. Πρέπει να αποφεύγονται προϊόντα με πολύ αλάτι, όπως τα τουρσιά, ορισμένα τυριά, καθώς και λαχανικά μαγειρεμένα με κορεσμένα λίπη, όπως το βούτυρο και η μαργαρίνη.

 

Φρούτα

Για τους διαβητικούς, τα περισσότερα φρέσκα φρούτα είναι κατάλληλα, εφόσον καταναλώνονται στις συνιστώμενες μερίδες. Οι μαρμελάδες φρούτων με προσθήκη ζάχαρης και οι κομπόστες φρούτων δεν συνιστώνται στους διαβητικούς. Από τους χυμούς φρούτων συνιστώνται περισσότερο οι φρεσκοστυμμένοι σε σχέση με τους συσκευασμένους.

 

Πρωτεΐνες

Σε αντίθεση με την κοινή πεποίθηση, οι τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνη δεν είναι μόνο τα ζωικά προϊόντα. Φυτικές πηγές πρωτεΐνης, όπως τα φασόλια, οι φακές, τα ρεβίθια, η σόγια, οι σπόροι, οι ξηροί καρποί και το τόφου, είναι κατάλληλες για τη διατροφή των διαβητικών. Επιπλέον, το ψάρι, τα αυγά και το κοτόπουλο είναι κατάλληλα για τη διατροφή των διαβητικών. Το σημαντικό είναι τα ζωικά προϊόντα να μην είναι επεξεργασμένα και τηγανητά. Τα επεξεργασμένα κόκκινα κρέατα, το κοτόπουλο και τα ψάρια μπορεί να περιέχουν υψηλά ποσοστά νατρίου και λίπους. Τα τηγανητά, αποξηραμένα με αλάτι ζωικά προϊόντα με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη δεν συνιστώνται στους διαβητικούς. Πρέπει να προτιμώνται το γάλα και τα γαλακτοκομικά άπαχα ή με χαμηλά λιπαρά ή τα φυτικά γάλατα.

 

Λιπαρά

Τα trans λιπαρά και τα ζωικά λίπη είναι επιβλαβή όχι μόνο για τους διαβητικούς αλλά για τη γενική υγεία του οργανισμού. Πρέπει να προτιμώνται φυτικά έλαια, όπως το ελαιόλαδο, το φουντουκέλαιο και το ηλιέλαιο, και να καταναλώνονται χωρίς τηγάνισμα. Φυτικά προϊόντα πλούσια σε λιπαρά, όπως το αβοκάντο και οι ξηροί καρποί, είναι υγιεινά και κατάλληλα για τη διατροφή. Για τα λιπαρά που περιέχονται στα επεξεργασμένα και συσκευασμένα προϊόντα, ακόμη και αν είναι φυτικά, πρέπει να ζητείται η γνώμη του ιατρού.

 

Ροφήματα

Όλα τα αναψυκτικά με ανθρακικό, τα μείγματα καφέ και τσαγιού στα οποία έχει προστεθεί ζάχαρη και γλυκαντικά, τα ενεργειακά ποτά και το αλκοόλ είναι προϊόντα που πρέπει να αποφεύγονται όχι μόνο από τους διαβητικούς αλλά από όποιον θέλει να προστατεύσει την υγεία του. Αντί γι' αυτά μπορείτε να καταναλώνετε νερό, σόδα, φρεσκοστυμμένους χυμούς φρούτων, τσάι και καφέ χωρίς γλυκαντικά.

 

Διαβήτης στα παιδιά

Η ινσουλίνη είναι μία από τις σημαντικότερες ορμόνες στην εξισορρόπηση του σακχάρου, που αποτελεί πηγή θρέψης του οργανισμού. Ο σακχαρώδης διαβήτης εμφανίζεται λόγω διαταραχών αυτής της ορμόνης. Παρότι ο διαβήτης είναι γενικά γνωστός ως νόσος των ενηλίκων, τα τελευταία χρόνια, με την αυξημένη ενημέρωση για το θέμα, εντοπίζεται και σε παιδιά.
Ο διαβήτης στα παιδιά διακρίνεται σε τύπου 1 και τύπου 2. Στον διαβήτη τύπου 1, που παλαιότερα ονομαζόταν «ινσουλινοεξαρτώμενος διαβήτης», υπάρχει βλάβη στα κύτταρα του παγκρέατος που παράγουν την ινσουλίνη, την ορμόνη που επιτρέπει την είσοδο του σακχάρου του κυκλοφορούντος αίματος στους ιστούς. Ο διαβήτης τύπου 2 προκύπτει όταν οι ιστοί καθίστανται ανθεκτικοί στην ορμόνη ινσουλίνη και, ως εκ τούτου, το σάκχαρο του κυκλοφορούντος αίματος δεν μπορεί να εισέλθει στους ιστούς.

 

Αιτίες του διαβήτη στα παιδιά

Δεν είναι γνωστό με ακρίβεια τι προκαλεί τον διαβήτη στα παιδιά. Ακόμη και όταν υπάρχουν στην οικογένεια άτομα με διαβήτη, τα παιδιά μπορεί να έχουν προδιάθεση για διαβήτη. Ωστόσο, αυτή η γενετική κληρονομιά δεν οδηγεί σε διαβήτη σε κάθε παιδί.
Ο διαβήτης τύπου 1 μπορεί να εκδηλωθεί λόγω της καταστροφής που προκαλούν προβλήματα του ανοσοποιητικού συστήματος στα κύτταρα του παγκρέατος που βοηθούν στην παραγωγή ινσουλίνης.
Ο διαβήτης τύπου 2, αν και εμφανίζεται κυρίως σε ενήλικη ζωή, σπάνια μπορεί να εμφανιστεί και σε παιδιά. Στα παιδιά με προδιάθεση για διαβήτη τύπου 2, ιδίως το υπερβολικό βάρος (παχυσαρκία) και η ανεπαρκής σωματική δραστηριότητα μπορούν να προκαλέσουν την εκδήλωση της νόσου.

 

Συμπτώματα του διαβήτη στα παιδιά

Ο διαβήτης, που οφείλεται σε διαταραχή των διεργασιών στις οποίες συμμετέχει η ορμόνη ινσουλίνη, εκδηλώνεται στα παιδιά με μια σειρά συμπτωμάτων. Ορισμένα από αυτά είναι:

1. Αύξηση του όγκου των ούρων, νυχτερινή ενούρηση
2. Υπερβολική δίψα και κατανάλωση νερού
3. Ξηροστομία
4. Υπερβολική αίσθηση πείνας
5. Κόπωση
6. Απώλεια βάρους
7. Ευερεθιστότητα και κατάθλιψη

Επιπλέον, στα παιδιά με διαβήτη που δεν θεραπεύονται ή η θεραπεία τους διακόπτεται, είναι δυνατό να εμφανιστούν και ευρήματα της κατάστασης που ονομάζεται διαβητική κετοξέωση και οφείλεται στην υπερβολική αύξηση του σακχάρου στο αίμα:

1. Θόλωση ή απώλεια συνείδησης
2. Βαθιά και γρήγορη αναπνοή
3. Ξηρότητα του δέρματος
4. Κοιλιακό άλγος
5. Έμετος
6. Οσμή φρούτων ή ακετόνης στην αναπνοή

Σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων διαβητικής κετοξέωσης, πρέπει να απευθυνθείτε σε μονάδα υγείας.

 

Μέθοδοι διάγνωσης του διαβήτη στα παιδιά

Ο διαβήτης δεν είναι νόσος που διαγιγνώσκεται εύκολα. Συνήθως οι οικογένειες, επειδή δεν υποπτεύονται διαβήτη στο παιδί τους, απευθύνονται στον ιατρό για διαφορετικά προβλήματα υγείας.
Σε παιδί με συμπτώματα, τυχαία γλυκόζη αίματος 200 mg/dL ή μεγαλύτερη θέτει τη διάγνωση· σε παιδί χωρίς συμπτώματα, γλυκόζη νηστείας 126 mg/dL ή μεγαλύτερη, τιμή OGTT στη 2η ώρα 200 mg/dL ή μεγαλύτερη ή HbA1c 6,5% ή μεγαλύτερη πρέπει να επιβεβαιώνεται με επαναληπτική εξέταση. Οι εξετάσεις αυτές μπορεί μερικές φορές να επαναληφθούν περισσότερες από μία φορές.
Αν οι εξετάσεις που ζήτησε ο ιατρός δεν επαρκούν για τη διάγνωση, τότε διενεργείται η εξέταση που ονομάζεται δοκιμασία φόρτισης με σάκχαρο. Η εξέταση αυτή γίνεται με τη χορήγηση στο παιδί ειδικά προετοιμασμένου υγρού να πιει. Επαναλαμβάνοντας τις μετρήσεις 2 ώρες μετά την πόση του υγρού, μπορεί να τεθεί σαφής διάγνωση.

 

Μέθοδοι θεραπείας του διαβήτη στα παιδιά

Ο διαβήτης που εμφανίζεται στα παιδιά σε πολλές χώρες του κόσμου συγκαταλέγεται τελευταία και στη χώρα μας στις συχνότερες παιδικές νόσους. Ο διαβήτης που αναπτύσσεται στα παιδιά δεν είναι νόσος που θεραπεύεται οριστικά. Είναι σημαντικό να γίνει αποδεκτό ότι πρόκειται για χρόνια νόσο και να ακολουθηθεί ένας τρόπος ζωής σε αρμονία με τη νόσο.
Για τα παιδιά με διαβήτη τύπου 1 προβλέπεται συνήθως θεραπεία με ινσουλίνη. Ωστόσο, μπορεί να ξεκινήσει και φαρμακευτική αγωγή που κρίνει κατάλληλη ο ιατρός. Παράλληλα με τη θεραπεία, συνιστώνται αλλαγές στη διατροφή και τακτική άσκηση, ανάλογα με τα πρότυπα ζωής του παιδιού.
Η θεραπεία του διαβήτη τύπου 2 μπορεί να ακολουθεί τις ίδιες μεθόδους με τη θεραπεία του τύπου 1. Για τον έλεγχο της αντίστασης του παιδιού στην ινσουλίνη, συνιστώνται αλλαγή του διατροφικού προγράμματος και τακτική άσκηση.
Ιδιαίτερα για όσους χρησιμοποιούν ινσουλίνη, είναι πολύ σημαντικό οι διαβητικοί ασθενείς να παρακολουθούν το σάκχαρό τους στο σπίτι με τον τρόπο και τη συχνότητα που θα συστήσουν οι ιατροί, και να προσέρχονται σε εξέταση σε τακτά χρονικά διαστήματα, για τον έλεγχο της νόσου. Οι περιοδικές παρακολουθήσεις έχουν μεγάλη σημασία και για τη διενέργεια των τακτικών ελέγχων για τις νεφρικές και οφθαλμικές παθήσεις, που εμφανίζονται συχνότερα στους διαβητικούς σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό.