
Η ινσουλίνη είναι μια ορμόνη που εκκρίνεται από το πάγκρεας και επιτρέπει την πρόσληψη και τη χρήση του σακχάρου από τους ιστούς που χρησιμοποιούν σάκχαρο αίματος, όπως οι μύες, το λίπος και το ήπαρ. Αν υπάρχει αντίσταση στην ινσουλίνη στους ιστούς, η πρόσληψη, η χρήση και η καύση του σακχάρου από τους ιστούς γίνεται δύσκολη. Αυτό οδηγεί σε έκκριση περισσότερης ινσουλίνης. Το πάγκρεας εκκρίνει περισσότερη ινσουλίνη και, ουσιαστικά, κάνει «διπλή βάρδια» ώστε το σάκχαρο να χρησιμοποιηθεί από τους ιστούς. Η υπερβολικά εκκρινόμενη ινσουλίνη προκαλεί αίσθηση πείνας, οδηγεί σε περισσότερο φαγητό και τσιμπολόγημα και δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο. Η κατάσταση αυτή μειώνει το απόθεμα ινσουλίνης και, ταυτόχρονα, η υπερβολική ποσότητα ινσουλίνης που κυκλοφορεί στο αίμα δημιουργεί ευνοϊκό έδαφος για την εμφάνιση χρόνιων νοσημάτων, όπως η παχυσαρκία, η υπέρταση και η αθηροσκλήρωση.
Ποια είναι η αιτία της αντίστασης στην ινσουλίνη;
Η αντίσταση στην ινσουλίνη προκύπτει από γενετική προδιάθεση, καθιστικό τρόπο ζωής και ανθυγιεινή διατροφή. Αν και η αντίσταση στην ινσουλίνη παρατηρείται συχνά σε έδαφος γενετικής προδιάθεσης, τα τελευταία χρόνια διαπιστώνουμε ότι το βάρος των περιβαλλοντικών παραγόντων είναι μεγαλύτερο, καθώς οι άνθρωποι ζουν πιο καθιστική ζωή, αυξάνεται η κατανάλωση επεξεργασμένων τροφών και υπάρχει στροφή προς τη διατροφή τύπου «fast food». Γι' αυτό, κατά καιρούς συναντάμε από τους ασθενείς μας ερωτήσεις όπως «Η μητέρα μου και ο πατέρας μου έτρωγαν βούτυρο, μέλι και καϊμάκι και δεν έπαθαν τίποτα, γιατί παθαίνω εγώ;». Αυτό που ξεχνάμε εδώ είναι η αναμφισβήτητη θέση της κίνησης στον τρόπο ζωής των παλαιότερων.
Πόσο δίκιο έχουν οι ασθενείς όταν λένε «Τρώω λίγο, αλλά ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΧΑΣΩ ΒΑΡΟΣ»;
Είναι αλήθεια ότι η αντίσταση στην ινσουλίνη δυσκολεύει την απώλεια βάρους. Όσοι έχουν αντίσταση στην ινσουλίνη πεινούν περισσότερο και κουράζονται αμέσως με μια ελαφριά κίνηση. Ωστόσο, με ένα πρόγραμμα υγιεινής διατροφής που εφαρμόζεται με υπομονή και με ένα πρόγραμμα άσκησης που γίνεται τακτικά και εντατικοποιείται σταδιακά ανάλογα με την απόδοση, η δυσκολία αυτή ξεπερνιέται με την πάροδο του χρόνου και η αντίσταση στην ινσουλίνη σπάει. Η σκέψη «Θα κάνω δίαιτα για κάποιο διάστημα και θα χάσω βάρος, μετά μπορώ να τρώω τα πάντα και να σταματήσω τον αθλητισμό» είναι λανθασμένη· η υγιεινή διατροφή και η επαρκής άσκηση είναι απαραίτητες εφ' όρου ζωής. Για την απώλεια βάρους, εκτός από τη μείωση των γευμάτων, χρειάζεται να επιλέγονται τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, χαμηλή θερμιδική περιεκτικότητα, υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και υψηλό κορεστικό αποτέλεσμα. Συνήθως οι άνθρωποι θέλουν να χάσουν βάρος πολύ γρήγορα, χωρίς άσκηση, μόνο μειώνοντας το φαγητό ή τον αριθμό των γευμάτων. Φυσικά δεν είναι δυνατό να χαθούν αμέσως, με μιας, τα κιλά που προστέθηκαν μέσα σε χρόνια. Είναι αδιανόητο κάποιος που προσλαμβάνει λιγότερες θερμίδες από αυτές που καταναλώνει να μη χάνει βάρος. Αν δεν χάνεται βάρος ενώ τρώτε λίγο, σημαίνει ότι δεν γίνεται αρκετή άσκηση.
Ποια είναι τα ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ της νόσου; ΠΟΤΕ πρέπει κάποιος να υποψιαστεί ότι έχει υψηλή αντίσταση στην ινσουλίνη;
Η αντίσταση στην ινσουλίνη πρέπει να τίθεται υπό υποψία σε περιπτώσεις όπως: γρήγορη πείνα, καθυστερημένος κορεσμός, αίσθηση πείνας 2-3 ώρες μετά τα γεύματα, τρέμουλο στα χέρια και στα πόδια, κρύος ιδρώτας και αίσθηση λιποθυμίας, επιθυμία για γλυκά, και ύπαρξη παχύσαρκων και διαβητικών ατόμων στην οικογένεια ενός ατόμου που παίρνει σταδιακά βάρος.
«Μπορούμε να πούμε ότι σε όποιον λέει “Δεν μπορώ να χάσω βάρος, είμαι παχύς” η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΙΝΣΟΥΛΙΝΗ ΕΙΝΑΙ ΥΨΗΛΗ;
Αν και όχι σε ποσοστό 100%, συχνά ναι. Μερικές φορές, εκτός από την αντίσταση στην ινσουλίνη, και ο υποθυρεοειδισμός ή ορισμένες ενδοκρινικές παθήσεις (νόσος του Cushing κ.λπ.) μπορούν να προκαλέσουν παχυσαρκία. Ωστόσο, σε άτομα που παραπονιούνται ότι δεν μπορούν να χάσουν βάρος και έχουν στην οικογένειά τους παχύσαρκα και διαβητικά μέλη, πρέπει οπωσδήποτε να αναζητείται η αντίσταση στην ινσουλίνη και οι σχετιζόμενες παθήσεις.
Ποιες ΑΛΛΕΣ ΝΟΣΟΥΣ πυροδοτεί η αντίσταση στην ινσουλίνη;
Υψηλή αντίσταση στην ινσουλίνη: Υπάρχουν πολλές μελέτες που έχουν διαπιστώσει σχέση μεταξύ της αντίστασης στην ινσουλίνη και της παχυσαρκίας με τον καρκίνο. Σε πολλές επιστημονικές μελέτες έχει παρατηρηθεί ότι αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του οισοφάγου, του παχέος εντέρου, των χοληφόρων οδών, του παγκρέατος, του μαστού, της μήτρας, των ωοθηκών, του προστάτη, του νεφρού, της ουροδόχου κύστης, του θυρεοειδούς και λεμφώματος. Επιπλέον, η αντίσταση στην ινσουλίνη ενέχεται σε πολλές παθήσεις, όπως ο σακχαρώδης διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, η αθηροσκλήρωση, η υπέρταση, η λιπώδης διήθηση του ήπατος, η αύξηση των λιπιδίων, το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και η υπογονιμότητα. Έχει επίσης διαπιστωθεί σύνδεση μεταξύ της νόσου Alzheimer (άνοιας) και της αντίστασης στην ινσουλίνη.
Ποια είναι η ΑΙΤΙΑ για την οποία η υψηλή αντίσταση στην ινσουλίνη παρατηρείται ΤΟΣΟ ΣΥΧΝΑ στον κόσμο και ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ακόμη και σε κοινωνίες όπου δεν εμφανιζόταν στο παρελθόν;
Η αύξηση της συχνότητας της αντίστασης στην ινσουλίνη είναι ευθέως ανάλογη με την ανάπτυξη της τεχνολογίας. Στους ιθαγενείς της Αφρικής που ζουν σε φυσικό περιβάλλον υπό συνθήκες που μπορούν να χαρακτηριστούν ακόμη και πρωτόγονες, καθώς και στις αφρικανικές χώρες όπου η πρόσβαση των ανθρώπων σε τρόφιμα, ιδίως σε επεξεργασμένες τροφές, δεν είναι δυνατή, δεν παρατηρείται αντίσταση στην ινσουλίνη και σχετιζόμενες παθήσεις. Η αυξημένη χρήση μέσων μεταφοράς στην καθημερινή ζωή, ο καθιστικός επαγγελματικός βίος πίσω από γραφείο που φέρνει η μετάβαση από την αγροτική ζωή σε βιομηχανική κοινωνία, και τα μεγάλα χρονικά διαστήματα ακινησίας μπροστά σε τηλεόραση και υπολογιστή αυξάνουν το ποσοστό λίπους και το σωματικό βάρος και προετοιμάζουν το έδαφος για την αντίσταση στην ινσουλίνη. Επιπλέον, η υπερκατανάλωση επεξεργασμένων, υψηλής θερμιδικής αξίας τροφών, με ενισχυμένη ευχάριστη γεύση και εθιστικό χαρακτήρα, επιταχύνει αυτή τη διαδικασία.
Πώς πρέπει να γίνεται η ΘΕΡΑΠΕΙΑ της νόσου;
Η θεραπεία της αντίστασης στην ινσουλίνη απαιτεί πρωτίστως τον εντοπισμό και την αναγνώριση των παραγόντων που διαμορφώνουν την εικόνα στον ασθενή. Με αλλαγή του τρόπου ζωής και τακτική άσκηση πρέπει να αυξηθούν οι θερμίδες που καταναλώνονται, να μειωθεί το ποσοστό σωματικού λίπους και να υιοθετηθούν υγιεινές διατροφικές συνήθειες. Μόνο με άσκηση και υγιεινή διατροφή η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να διορθωθεί σε ποσοστό περίπου 60%. Στους ασθενείς που το χρειάζονται, οι παράγοντες αυτοί μπορούν να υποστηριχθούν με φάρμακα που σπάνε την αντίσταση στην ινσουλίνη, ωστόσο πρέπει να είναι γνωστό ότι τα φάρμακα από μόνα τους δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την αντίσταση στην ινσουλίνη.
ΠΩΣ βλάπτει το σάκχαρο τον οργανισμό μας;
Το σάκχαρο είναι η πρωταρχική πηγή ενέργειας για τα κύτταρα. Όταν το σάκχαρο δεν μπορεί να προσληφθεί και να χρησιμοποιηθεί από τους ιστούς και ανεβαίνει πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο στο αίμα, δρα στον οργανισμό σχεδόν σαν δηλητήριο. Όταν η γλυκόζη (σάκχαρο) που θα χρησιμοποιούσαν ως καύσιμο δεν μπορεί να εισέλθει στο κύτταρο, τα κύτταρα δεν τρέφονται επαρκώς και τα κύτταρα και οι ιστοί δεν μπορούν να επιτελέσουν τις βασικές λειτουργίες τους. Επιπλέον, και η υψηλή συγκέντρωση σακχάρου στο περιβάλλον συμβάλλει άμεσα στην καταστροφή. Έτσι, σχεδόν σε όλους τους ιστούς ξεκινά μια διαδικασία χρόνιας βλάβης.
Πιστεύετε ότι στο μέλλον η ζάχαρη θα ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΕΙ, όπως το τσιγάρο; Ποια είναι η άποψή σας επί του θέματος;
Το τσιγάρο είναι μια συνήθεια που είναι από την αρχή ως το τέλος μόνο βλαβερή. Για τη ζάχαρη, πιο κατάλληλη έκφραση είναι ότι «το λίγο είναι κέρδος, το πολύ είναι βλάβη». Από αυτή την οπτική δεν μπορούμε να την εξισώσουμε με το τσιγάρο. Αν όμως δούμε την αύξηση της συχνότητας της παχυσαρκίας, του διαβήτη και της υπέρτασης στους ανθρώπους, είναι βέβαιο ότι ο περιορισμός της χρήσης τροφών με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως η απλή ζάχαρη του τσαγιού, θα ήταν αποτελεσματικός.
Ποιο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ μας προτείνετε;
Σε ένα πρόγραμμα υγιεινής διατροφής δεν έχουν θέση όλες οι τροφές που περιέχουν απλή ζάχαρη, οι έτοιμοι χυμοί φρούτων και τα ποτά, οι επεξεργασμένες τροφές (συμπεριλαμβανομένων των επεξεργασμένων κρεάτων και προϊόντων κρέατος), τα αρτοσκευάσματα με λευκό αλεύρι και τα έτοιμα φαγητά. Αντί για τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε κορεσμένα λίπη πρέπει να προτιμώνται όσες περιέχουν πολυακόρεστα λιπαρά (όπως υγρό ελαιόλαδο αντί για βούτυρο). Ό,τι κι αν καταναλώνεται, η ποσότητα πρέπει να μειωθεί. Για παράδειγμα, αν υπερβάλλουμε στην ποσότητα των καρυδιών επειδή είναι ωφέλιμα, δεν θα μπορέσουμε να χάσουμε βάρος λόγω της πρόσληψης περίσσειας θερμίδων που δεν μπορούμε να καταναλώσουμε. Αντί να μαγειρεύουμε τα φαγητά ώστε να είναι νόστιμα, πρέπει να επιλέγονται υγιεινοί τρόποι μαγειρέματος. Η προτίμηση ωμών ή βραστών λαχανικών αντί για τηγανητά, η προσθήκη λιγότερου αλατιού, λίπους και μπαχαρικών στα φαγητά, η κατανάλωση ψωμιού ολικής άλεσης αντί για λευκό ψωμί και η κατανάλωση νερού και φρούτων αντί για χυμό φρούτων μπορούν να είναι ορισμένες συμβουλές για τη μείωση της πρόσληψης θερμίδων. Τα προγράμματα αδυνατίσματος που βασίζονται στην κατανάλωση ενός μόνο είδους τροφής δεν είναι σωστά. Προκαλούν ελλείψεις σε ορισμένες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων από υγιεινές τροφές είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος διατροφής. Σε κάθε γεύμα πρέπει να υπάρχουν σαλάτα και γιαούρτι με χαμηλά λιπαρά και δεν πρέπει να αποφεύγεται η πόση νερού πριν και κατά τη διάρκεια του γεύματος. Τα φαγητά δεν πρέπει να τοποθετούνται στο τραπέζι σε μεγάλα σκεύη αλλά μόνο όσο θα φάμε, και αντί για γρήγορο φαγητό πρέπει να μασάμε καλά τις μπουκιές και να τρώμε αργά.
Επειδή τα άτομα με αντίσταση στην ινσουλίνη πεινούν γρήγορα, είναι κατάλληλο να τρέφονται με συχνά μικρά γεύματα και με τροφές χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη. Μπορούν να γίνονται τρία κύρια και τρία ενδιάμεσα γεύματα. Ωστόσο, για τους φυσιολογικούς ανθρώπους που δεν έχουν αντίσταση στην ινσουλίνη δεν συνιστούμε αυτό το μοντέλο διατροφής. Τρία γεύματα, ένα από τα οποία μπορεί να είναι γεύμα φρούτων, μπορούν να προτιμηθούν για υγιεινή διατροφή. Για παράδειγμα: πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό γεύμα φρούτων (1-2 μερίδες φρούτων). Επειδή στην κοινωνία μας η θέση του βραδινού γεύματος είναι κάπως διαφορετική, το μεσημεριανό και το βραδινό μπορούν να αντιστραφούν, με την προϋπόθεση ότι το βραδινό θα είναι κάπως ελαφρύ. Κατά την κατάρτιση ενός διατροφικού προγράμματος πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πολλοί παράγοντες, όπως ο τρόπος ζωής, η εργασία, οι συνήθειες, το βάρος και η κατάσταση αντίστασης στην ινσουλίνη του ατόμου, δηλαδή το διατροφικό πρόγραμμα πρέπει να είναι εξατομικευμένο. Αν σε όλους προτείνεται το ίδιο πρόγραμμα δίαιτας, οι πιθανότητες επιτυχίας του δεν είναι υψηλές.
Η τακτική άσκηση και η απώλεια βάρους είναι οι σημαντικότεροι παράγοντες που σπάνε την αντίσταση στην ινσουλίνη. Σε όσους ασκούνται τακτικά και αποτελεσματικά, η αντίσταση στην ινσουλίνη δεν εμφανίζεται, εκτός από πολύ σπάνιες γενετικές παθήσεις. Υπάρχουν επίσης ορισμένα σημεία στα οποία πρέπει να δίνεται προσοχή κατά την άσκηση. Πρέπει να επιτυγχάνεται επαρκής αύξηση του καρδιακού ρυθμού, να μην γίνονται περισσότερα διαλείμματα από όσα χρειάζονται μεταξύ των κινήσεων ώστε να μην κρυώνει το σώμα και η άσκηση να είναι κατάλληλη για το άτομο. Όπως και στη διατροφή, έτσι και η άσκηση πρέπει να είναι εξατομικευμένη.
Για να μετρήσετε την αντίσταση στην ινσουλίνη και να μάθετε το κατάλληλο διατροφικό πρόγραμμα για εσάς, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον διαιτολόγο μας.